Veelgestelde vragen
- Is elke esdoorn giftig voor paarden?
- Nee. Van de drie esdoorns die in Nederland veel voorkomen, bevat alleen de gewone esdoorn hypoglycine A. In de Noorse esdoorn en de veldesdoorn is de stof niet gevonden. Ook de vederesdoorn bevat de gifstof.
- Wanneer is esdoornvergiftiging het gevaarlijkst?
- In de herfst door zaden en afgewaaide bladeren, en in het voorjaar door zaailingen. Het risico is het grootst bij koud, nat en winderig weer en bij paarden die weinig of niet worden bijgevoerd.
- Zijn esdoornzaailingen in hooi gevaarlijk?
- Ja. Zaailingen van de esdoorn blijven ook gedroogd giftig, dus ook als ze in hooi terechtkomen. Maak daarom geen hooi van een perceel vol esdoornzaailingen.
- Kan een paard atypische myopathie overleven?
- Sommige paarden overleven het. Toch overlijdt volgens dierenartsen een groot deel van de getroffen paarden, vaak binnen enkele dagen. Bel daarom bij een vermoeden direct je dierenarts en beweeg je paard zo weinig mogelijk.
- Is atypische myopathie besmettelijk?
- Nee. Toch worden regelmatig meerdere paarden uit dezelfde groep ziek, omdat ze in dezelfde wei hebben gegraasd. Haal bij een geval de andere paarden van die wei en houd ze de dagen erna goed in de gaten.
- Moet ik de esdoorns bij mijn wei laten kappen?
- Dat wordt niet aangeraden. Het Universitair Dierenziekenhuis in Utrecht adviseert om je energie te steken in het vrijhouden van de wei van zaden, zaailingen en bladeren, en om geen nieuwe gewone esdoorns rond paardenweides te planten.
